Os coccygis (stuitje) - Meine veldman

Meine Veldman
Orthopedisch Manueel Therapeut, Kinder- Manueeltherapeut, Fysiotherapeut, Consultant
Title
Ga naar de inhoud
De behandeling van het os coccygis(stuitje)

Bij de behandeling van het stuitje gaat het niet  altijd alleen om het stuitje. Zowel bij acute als bij chronische  klachten van het stuitje speelt de keten van  arthrogene-musculaire-viscerale(gewricht-spier-organen) structuren een  hele grote rol.
Oorzaak van deze klacht is vaak door een direct-trauma(b.v. val op het bekken) geboorte of mishandeling.
Ook wil nog weleens de klachten ontstaan vanuit een  verkeerde stand van het bekken, verkeerde houding van het  lichaam,discuslijden laaglumbaal bv radiculair syndroom(HNP) en door  mogelijk viscerale veranderingen in het bekken
Dit wordt ook wel de “Referred Coccygodynie” genoemd

De veranderde positie(dispositie) van het stuitje gaat arthrogeen gepaard met:
- standsverandering van het sacrum(heiligbeen)
- hypomobiliteit van L5-S1,
- discuslijden L5-S1 en L4-L5
- hypomobiliteit van de thoracale-cercicale wervelkolom
- hoofdpijn wat kan zelfs ontstaan door prikkeling van de dura   mater(harde hersenvlies).
- reactieve dysbalans in de musculaire-viscerale keten.

Bij de repositie(=corrigeren) van het stuitje, wat  van buitenaf gebeurd en patiëntvriendelijk is, moet dit zowel in het  acute als in het chronische stadium meteen een reactie geven.
De behandeling wordt vervolgens gecombineerd met  ontspanningsoefeningen van de bekkenbodemspieren bij een goede stand van  het os coccygis.
Dit is een eenvoudige oefening en men kan deze oefening thuis verder continueren
Wanneer men positief reageert op de behandeling is men vaak na 2 sessies zo goed als klachtenvrij.
Bij aanhoudende klachten wordt nog vaak een laterale X  foto geadviseerd zowel in zit als in stand om te zien hoe de positie is  van het stuitje.
Dit is ook belangrijk voor mogelijk een  combinatiebehandeling met de pijnpoli; op dezelfde dag een behandeling  ook een afspraak voor een behandeling middels een injectie op de  pijnpoli.
Bij aanhoudende klachten in met name de discus in de  art.sacro-coccygeale heeft dit een positief effect
Vaak is 1 behandeling samen met de pijnpoli voldoende.
Twee weken na de combinatiebehandeling is het advies  een afspraak te maken met een bekkenfysiotherapeute voor controle en  nabehandeling van de bekkenbodemspieren voor verdere bevordering van het  genezingsproces.
Er wordt nog weleens om een 2e injectie gevraagd  wat zeker voorkomt om het gevoel te krijgen dat het goed zit

Inmiddels is er een afspraak gemaakt met de pijnpoli  van het Antonius-Ziekenhuis te Nieuwegein en het Diakonessen-Ziekenhuis  te Utrecht dat mensen die niet vanuit de omgeving komen een  gecombineerde afspraak op 1 dag kunnen maken zowel de intake op de  pijnpoli als de vervolgbehandeling bij mij na de pijnpoli

Wel moet men rekening houden met een wachttijd van 3 a 4 weken.
Het doel is het in balans brengen van de  gewrichten,de musculatuur en de viscera die belangrijk zijn om het  functioneren weer te optimaliseren.
Daarom is het zeer noodzakelijk interdisciplinair  samen te werken met een bekkenfysiotherapeut, osteopaat, oefentherapeut  Cesar en/of acupuncturist.


Het stuitje, een vergeten botstuk

"Het stuitje, maar vooral ook de patiënt met pijn aan  het stuitje verdient meer aandacht". Vanuit deze gedachte hebben  orthopedisch manueeltherapeuten Cecile Rost, Meine Veldman en Roel  Stupers hun handen ineen geslagen. Zij zetten zich vanuit eigen  expertise in voor patiënten met chronische coccygodynie.

Chronische coccygodynie is een aandoening met pijn in  de regio van het stuit-of staartbeentje die langer dan twee maanden  duurt. Het is een aandoening die tot aanzienlijke pijn en  functioneringsproblemen kan leiden. Een bevalling, een val op het  stuitje of een chronisch repetitief trauma zijn de meest voorkomende  oorzaken van coccygodynie.
Klachten uiten zich met name in pijnprovocatie bij  (langdurig) zitten of opkomen uit zit. De diagnose wordt gesteld middels  de anamnese waaruit deze klachten blijken en het opwekken van de pijn  bij palpatie of mobilisatie van de coccyx.

Onvoldoende aandacht voor het stuitje
"Het stuitje is een vergeten botstuk", aldus Meine  Veldman. "In mijn opleidingen heb ik er nauwelijks iets over geleerd.  Dit geldt niet alleen bij therapeuten maar ook bij huisartsen,  orthopeden en pijnpoli's". Volgens Cecile Rost benoemen mensen met  stuitklachten hun pijn  vaak niet. De pijn is niet zichtbaar waardoor de  pijn niet altijd door anderen serieus wordt genomen. Maar bijvoorbeeld  ook door schaamte of angst voor inwendig onderzoek of behandeling. Roel  Stupers geeft aan dat de patiëntengroep daarom waarschijnlijk veel  groter is dan wordt vermoed. "Hopelijk kunnen we er aan bijdragen dat  mensen voor hun stuitpijn gaan uitkomen. We hopen veel meer aandacht te  kunnen gaan geven aan het stuitje".
‘Mensen met stuitklachten benoemen hun pijn vaak  niet. De pijn is namelijk niet zichtbaar, maar ook door schaamte of  angst voor inwendig onderzoek of behandeling’

Tekst: Sanne van der Poel
Overgenomen van http://www.movemens.nl/

Klik op onderstaande foto om het gehele artikel te lezen
tttt
Terug naar de inhoud